بعد از مدت ها دوباره او را ديدم.
باز با همان زيبايي و وقار؛ با همان قدم هاي آهسته و با لبخندي پر معنا.
تا ميان جمع شد، همه به سوي او شتافتند. گويا آشناتر از آشناترين آشنايانشان بود.
مردي دوان دوان جمع را شكافت و خود را به او رسانيد و گفت:
- چه خوب شد كه شما را ديدم ....
آن يكي وسط پريد و گفت:
- مدتي است درآمدي ندارم، آيا مي‌توانيد برايم كاري ....
سومي آهي سر داد و گفت:
- چه خوب مي‌شد اگر دستي بر سر دختر بيمارم مي‌كشيديد .
و كمي آن طرف تر،‌ زني كه مانند ابر بهاري، طوفاني از اشك را به دوش مي‌كشيد، فرياد كشيد:
- شما را به خدا مشكلم را حل كنيد.
و .... و ..... و ..........
او كه ميان جمع ايستاده بود؛‌ به تك تك خواسته‌هاي افراد رسيدگي كرد. حتي آن كودكي كه براي بادكنك بي بادش نالان شده بود، با بادكنكي زيبا، خندان به خانه برگشت.
ولي ...
ولي افسوس كه كسي به خواسته‌ي او توجهي نكرد.
رو به آسمان چرخيد و تنها چيزي كه از آن صورت نوراني نمايان گشت، مرواريدي از ديار آشناي اشك بود كه نرسيده به زمين روي بال فرشتگان چكيد و به آسمان رفت.
سپس نگاهي به من انداخت و با لبخندي پر معنا از آنجا دور شد.
چنين بود كه تا او را در اوج آشنايي غريب ترين يافتم؛ غريب ترين آشنا نام نهادم. و برگ اول زندگيم را با كمال افتخار به او اختصاص دادم.

---

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ

---

نوشته های پیشین

آبان 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
دی 1386
آبان 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384
آذر 1384
آبان 1384
مهر 1384
شهریور 1384
مرداد 1384
تیر 1384

---

آرشیو موضوعی

داستان
مناسبتها
دل نوشته ها
متفرقه
مبانی داستان نویسی
پخش زنده از حرم امام حسین علیه السلام
پخش زنده از حرم حضرت عباس علیه السلام
قطعه های ادبی
گالری

---

پیوندها

لينک خود را اضافه کنيد

---